Trądzik różowaty – dolegliwość dorosłych

Trądzik różowaty – dolegliwość dorosłych
Trądzik różowaty jest jednym z rodzajów zmian skórnych. Ta odmiana występuje zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, jednak z przewagą płci pięknej. W kwestii wieku trądzik różowaty wybiera starsze osoby, bo liczące sobie od 25 nawet do 60 lat.

Objawia się rumieniem na twarzy, który jest efektem zaburzeń w prawidłowym funkcjonowaniu naczyń krwionośnych na twarzy. Ulegają one rozszerzeniu, przez co tworzą nieestetyczne plamy od lekko różowego do purpurowego koloru. Zazwyczaj rumień ten obejmuje nos i policzki, ale bywa i tak, że sięga uszu, brody, oczu i czoła. W niektórych przypadkach oprócz zaczerwieniania na twarzy pojawiają się zmiany skórne w postaci krost i grudek. Ciężkie przypadki związane są z przerostem tkanki skórnej. Wówczas konieczna staje się interwencja chirurga. Zdarza się również i tak, że na skutek obrzęku i zaczerwienienia nos staje się znacznie większy niż był przed wystąpieniem choroby. Niektórzy łączą to z nadmiernym spożyciem alkoholu, jednak taki wygląd nie ma zupełnie nic z tym wspólnego.
Najczęstsze przyczyny trądziku różowatego
długotrwały stres
nadmierna ekspozycja na słońce
zbyt tłuste i pikantne jedzenie
nadmierne picie alkoholu
zaburzenia endokrynologiczne związane z zaburzeniami miesiączkowania oraz chorobami tarczycy
chlorowana woda
korzystanie z sauny
leki obniżające poziom cholesterolu
zbyt duże dawki witamin z grupy B, szczególnie B6 oraz B12
drożdżaki obecne w organizmie
niedostateczne nawilżenie skóry
zbyt duże spożycie kakao
Warto zdawać sobie sprawę z tego, że wymienione czynniki nie tylko warunkują wystąpienie trądziku różowatego, ale również nasilają jego przebieg u osób, które od jakiegoś czasu się z nim zmagają. Warto więc nawet w trakcie trwania choroby ograniczyć alkoholu, tłuste i pikantne jedzenie oraz pozostałe czynniki, które zostały wyżej wymienione.
Kogo dotyka choroba?
Trądzik różowaty to przede wszystkim trądzik u dorosłych, dlatego też może dotknąć każdego w wieku 25-60 lat. Jednak badania wyraźnie wskazują, że zwiększone ryzyko zachorowania jest w przypadku kobiet niż mężczyzn oraz u osób z bardzo jasną karnacją, a więc z fototypem I oraz II. Pomimo tego, że to kobiety częściej zmagają się z trądzikiem różowatym, to zmiany te ciężej przebiegają u płci przeciwnej. Ogólnie choroba dotyczy około 10% populacji w podanym przedziale wiekowym.
Sposoby leczenia
po zaobserwowaniu u siebie wyżej wymienionych objawów należy udać się do dermatologa. Na podstawie rumienia oraz zmian krostkowych i grudkowych lekarz określa chorobę oraz metody jej leczenia. Ważne jest to, by poddać się leczeniu farmakologicznemu, ponieważ tylko w ten sposób można bezpiecznie i skutecznie pozbyć się trądziku różowatego.

Tym, co odradza się osobom cierpiącym z powodu tego rodzaju trądziku jest złuszczanie naskórka przy użyciu kwasu salicylowego, kwasów owocowych oraz kwasu trójchlorooctowego. Ich działanie jeszcze bardziej zaczerwienia skórę na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych. Poza tym skóra piecze i boli. Podobnie negatywny wpływ mają wszelkie zabiegi rozgrzewające skórę – jeszcze bardziej rozszerzają naczynka i zaczerwieniają skórę. Konieczne jest więc unikanie podrażniania naskórka i uczuleń. W zależności od intensywności zmian skórnych na skótek trądziku różowatego lekarz może zalecić trzy rodzaje leczenia:
miejscowe (zewnętrzne)
doustne (wewnętrzne)
dobór dermokosmetyków
Pierwszy rodzaj leczenia obejmuje różnego rodzaju kremy, żele i maści. Skuteczny jest metronidazol 0,75% oraz 1% w formie kremu lub żelu. Pomocny bywa także kwas azelainowy, ponieważ działa na grudki i krosty likwidując je. Leki zawierają również sulfacetamid sodowy 10% z 5% siarką oraz nadtlenek benzoilu. Szczególnie ten ostatni dobrze wpływa na redukcję guzków i krostek.
Drugi typ leczenia, a więc doustne, obejmuje antybiotyki. W przypadku trądziku różowatego ze zmianami grudkowo-krostkowymi jest to jeden z antybiotyków tetracyklinowych. Jeśli u pacjenta stwierdzi się jakiekolwiek przeciwwskazania do jego stosowania, wówczas można zamienić tetracykilnę na równie skuteczne makrolidy. Trzeba liczyć się z tym, że leczenie ogólne wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, którymi z reguły są: wysuszenie warg oraz błony śluzowej nosa i jamy ustnej, wypadanie włosów, krwawienie z nosa, zaburzenie poziomu lipidów.
Lecząc trądzik różowaty warto wspomagać się profesjonalnymi dermokosmetykami, które z reguły są do nabycia w aptekach. Różnią się one tym od dostępnych w drogeriach, że posiadają skład dostosowany do cery z problemami trądzikowymi, a szczególnie z trądzikiem różowatym.
Wiele osób zadaje sobie pytanie, czy możliwe jest całkowite wyleczenie się z trądziku różowatego. Niestety, ale tego rodzaju miany skórne są nie tylko trudne do usunięcia, ale nawet do zahamowania. Jednak bardzo istotne jest prawidłowe leczenie, ponieważ daje ono duże, lecz nie stuprocentowe szanse, na wyleczenie. Z pewnością zmniejszy objawy, może też zapobiec pojawianiu się kolejnych zmian skórnych. Warto też, jeżeli takie są zalecenia lekarza specjalisty, poddać się leczeniu chirurgicznemu lub za pomocą lasera, którego celem jest przede wszystkim poprawa wyglądu skóry.
Efekt na lata
Aby skutecznie pozbyć się trądziku i zapobiec jego nawrotom bardzo ważna jest odpowiednia pielęgnacja skóry. Trądzik różowaty powoduje, że staje się ona niezwykle delikatna i wrażliwa na działanie rozmaitych czynników zewnętrznych. Konieczne zatem staje się odbudowanie naskórka, który został uszkodzony na skutek choroby. Jak to zrobić? Najlepiej przy pomocy odpowiednich kosmetyków. Podstawą jest codzienne mycie twarzy dermokosmetykami do skóry wrażliwej. Powinny one zawierać substancje łagodzące, nawilżające oraz zmiękczające. Ważne jest bowiem to, by nie zniszczyły warstwy lipidowej naskórka, która jest jego warstwą ochronną. Koniecznie należy unikać:
mydła i innych kosmetyków o działaniu wysuszającym
detergentów syntetycznych
kosmetyków z substancjami zapachowymi, ponieważ wykazują działanie drażniące
A co zrobić, by uniknąć pojawienia się trądziku różowatego w ogóle? Należy unikać pikantnych potraw, gorących napojów, alkoholu, nadmiernej ekspozycji na słońce, nadmiernego stresu, kofeiny, produktów zawierających histaminę, a więc czerwonego wina, serów, jogurtów, piwa i wieprzowiny. A co warto jeść? Przede wszystkim produkty zbożowe, ryby, migdały, warzywa, które mają ciemnozielone liście, cukinię, buraki, szpinak, kapustę włoską, brokuły, cebulę, owoce, szczególnie jabłka, wiśnie, granaty, jeżyny, jagody oraz śliwki i winogrona. Warto także robić kompresy z zielonej herbaty, lawendy, rumianku, kamfory, lukrecji, papki przygotowane z płatków owsianych oraz olejków z drzewa herbacianego. Istotne jest także picie dużej ilości wody, aby maksymalnie nawilżać skórę, również od wewnątrz.